O μύθος ότι γονιός και παιδί μπορούν να είναι "φιλαράκια"

Πολύ συχνές είναι οι εκφράσεις «θέλω το παιδί μου να με βλέπει ως κολλητό του» ή «δεν θα είμαι αυστηρός, όπως ήταν οι δικοί μου γονείς».
Παρακάτω θα δούμε για ποιους λόγους δεν πρέπει να κάνουμε το παιδί να μας αισθάνεται φίλους!
• Ο γονέας δεν μπορεί να είναι φίλος με το παιδί του γιατί οφείλει να του θέτει όρια και κανόνες, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει με τους φίλους
• Ο γονέας από τη φύση του έχει ένα ρόλο εξουσίας στο παιδί, είναι εκείνος που θα το προστατεύσει και θα του πει τι ώρα να γυρίσει το βράδυ, τι να προσέχει κλπ.
• Εάν θεωρούμε ότι ο δάσκαλος του παιδιού μας δεν είναι κατάλληλος για την εκπαίδευση του δεν είναι κάτι που πρέπει να το μοιραστούμε με το παιδί μας. Π.χ. αντί να πείτε «ο δάσκαλος σου είναι χαζός που σου έκανε παρατήρηση» μπορείτε να πείτε «ούτε εμένα μου άρεσε όταν μου έκαναν παρατηρήσεις μέσα στην τάξη αλλά μάθαινα να ακολουθώ τους κανόνες
• Όταν είμαστε με κάποιον φίλοι σημαίνει ότι συν-αποφασίζουμε. Το παιδί μας μπορεί να εκφέρει την άποψη του, αλλά οι αποφάσεις πρέπει να παίρνονται από τους γονείς, καθώς σε μία οικογένεια οι ενήλικοι δίνουν το παράδειγμα
• Φίλοι είναι μία ομάδα ανθρώπων που έχουν ίδιες αντιλήψεις και μοιράζονται τα καθημερινά τους προβλήματα. Τα παιδιά μας έχουν διαφορετικές αντιλήψεις π.χ. για το πόσο αργά πρέπει να μείνουν έξω
• Στην προσπάθεια των γονειών να μη γίνουμε «κακοί» γονείς παραβλέπουν τυχόν αρνητικές συμπεριφορές του παιδιού . Θεωρώ ότι με το να μην τιμωρούνται ή επιπλήττουνται το παιδί μας, εκείνο θα μας συμπαθήσει περισσότερο. Αυτό δείχνει μία ανασφάλεια από μέρους τους

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κατάθλιψη : 4 "λάθη" που δεν πρέπει να κάνουμε

Artificial Intelligence (Chat)Bot : Η έκπληξη

28 μοναδικά έργα τέχνης του δρόμου που γίνονται ένα με το περιβάλλον τους